دلسپردن به وصله و پینههای جزئی و موضعی و دلخوشیهای کوچک به جای طرح شجاعانه راهحلها و نیز زنهاردادن دولتمردان به مسیر و توالیهای منطقی سیاستها نه با شأن و کارکردهای مورد انتظار از نظام کارشناسی مناسبتی دارد، نه کمکی به حل مسئله خواهد کرد؛ بلکه آخرین امیدها به حل بحران یا امید به کنترل آن را به ناامیدی بدل میکند و مسئله را تا رسیدن به مرحله ورشکستگی به تعلیق و بیتکلیفی میسپارد
