در نهایت، تاریکی برای ما نه صرفا فقدان دیدن، بلکه «شیوهای دیگر برای دیدن» است؛ شیوهای که در آن سیاست، نه در وضوح، بلکه در لرزش، در شکاف، در اعوجاج و در امتناع از شفافیت کامل شکل میگیرد. در زمانه پساحقیقت، پسافاشیسم و پساروشنگری، شاید تنها راه نجات، نه یافتن نور جدید، بلکه زیستن در کنار تاریکی و آموختن از آن باشد.
