تحلیل سریع القلم دعوتی است به بازنگری در سازوکارهای انتخاب مدیران و نمایندگان، نه تخفیف شأن هیچ طبقهای. از سوی دیگر نقد سریعالقلم، متوجه ساختارهایی است که بدون ارزیابی دقیق به افراد فاقد صلاحیتهای فکری، مدیریتی و روانی، اجازه ورود به عرصه تصمیمگیری میدهند. او بر آن است که شوکت ایران نه با شعار بلکه با عقلانیت، تخصص و تجربه متوازن حاصل میشود. دفاع از این دیدگاه، دفاع از شایستهسالاری و عقلانیت در حکمرانی است؛ نه تبعیض اجتماعی.
