سیاست و تاریخ بیش از آنکه با آرزو ساخته شوند، بر شناخت ضرورتها و توانها استوارند. ضعف در درک ضرورتها، ناآگاهی از واقعیت، توهمِ اعتبار، ناتوانی در تصمیمگیری یا تصمیمگیری متوهامانه، و به امید معجزه ماندن، همان دامهایی هستند که تاریخ بارها برای ملتها گسترانده است.
