آموزههایی که از لایهی بیرونی زندگی فرهنگی و اجتماعی و سیاسی “عماد افروغ”، آشکارا میتوان آموخت، کم نیست ولیکن از باب اندیشهورزی، شماری از آنچه بهزعم نگارنده، قابل اشاره است، بهمنظور ویژگی خاص ایشان که “آگاهیبخشی” بود، بیان میشود؛ شاید که نومیدی بمیرد و امید فروغِ افروغها، روزافزون، بر تارک این مرز و بوم بدرخشد.
