در لحظه بدرقه، وقتی تصویر آشنای پرده آبی با سکوت سنگین خداحافظی گره میخورد، مرز میان عاطفه و اندیشه فرو میریزد. این دیدار، تنها یک سوگ ملی نبود؛ بلکه لحظهی تلاقی غمِ عمیق با معرفتی بود که میخواهد اندوه را به اراده و اشک را به تکلیف تبدیل کند. روایتی از دالانهای مصلا، جایی که سادگیِ بیپایان، راه را برای پذیرش رسالتی سخت در دوش نخبگان باز کرد.
