همان لحظه با خود اندیشیدم وقتی فضایی به وجود میآید که دانشجوی عزیز پسر بلوچ ما از مرزهای جنوب شرقیترین استان در نقشه جغرافیای ایران بتواند با هزار تومان به تجهیز کارگاه کامپیوتر خواهران کوچکتر تُرک زبان خود در روستایی در مرزهای شمال غربیترین جای جغرافیای مرز پرگهر کمک کند نه فقط احساس همدلی و یک ملت بودن در معنا شکل میگیرد، نه تنها حس خوش مشارکت اجتماعی در توسعه اجتماعی در دورترین مکان از میهن زنده میشود، بلکه یکی از مهمترین مولفههای امنیت ملی هم خودبهخود تحقق مییابد.
