گُدار و گذاری از آبگلور تا جوزستان در منطقه «دوپلان» اردل

تا شقایق هست زندگی باید کرد. دردل من چیزی است مثل یک بیشه نورمثل خواب دم صبح و چنان بی تابم،که دلم می خواهد بدوم تا ته دشت، بروم تا سرکوه دورها آوایی است که مرا می خواند.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

You might also like