این کتاب این تصور قدیمی را به چالش میکشد که اصلاحات بازارمحور، چین را به سمت آزادی بیشتر هدایت خواهد کرد. مینشین پی استدلال میکند که دنگ شیائوپینگ اصلاحات سرمایهداری را نه برای تضعیف حزب کمونیست، بلکه برای حفظ سلطه آن به کار گرفت. سرکوب اعتراضات میدان تیانآنمن در سال ۱۹۸۹ نشانه روشنی از این هدف بود. به اعتقاد او، شی جینپینگ توانسته است با اتکا به پیشرفتهای فناورانه، کنترل تمامیتخواهانهای را برقرار کند که پیشتر ممکن نبود.
