با وجود نمایش بیست و چهار ساعته برنامهها، به علت نبود مخاطب، با برفکهای دهه شصت تفاوتی ندارند.ایکاش همانگونه که در موقع شروع برنامههای تلویزیونی دهه شصت ناگاه از میان برفکهای سیاه و سفید تلویزیون صدای «شد جمهوری اسلامی به پا، که هم دین دهد هم دنیا به ما…» سر بر میآورد، در انبوه برفکهای سیاسی نیز حقیقتی راستین سر برآورد و در دفاع از بیتالمال و بودجههای حق نود میلیون ایرانی لااقل این پیام را به رسانه برساند که: گر تو قرآن بدین نمط خوانی، ببری رونق مسلمانی.
